Karaman’ın önemli taşımalı eğitim merkezlerinden olan Bucakkışla Ortaokulu, son 13 yılda öğrenci sayısının yarısından fazlasını kaybetti. 2013 yılında anasınıfı dahil 210 olan öğrenci mevcudu, 2026 yılı itibarıyla sadece 88’e düştü. Bu sayıya; Bostanözü, Çukur, Özdemir, Aşağı ve Yukarı Akın, İhsaniye ile Taşdibi köylerinden gelen tüm taşımalı öğrenciler dahil.
Öğrenci sayısındaki bu keskin düşüşün arkasında sadece köyden kente göç yatmıyor; asıl etken velilerin "gelecek" tercihi. Birçok aile, çocuklarının erkenden hayata atılarak tarım ve hayvancılığı öğrenmesini istiyor. Bu durum, eğitimin ortaokuldan sonra bıçak gibi kesildiği bir "Lise Makası" oluşturuyor. Karaman'ın köylerinde lise sıraları yerine meralara yönlendirilen çocukların sayısı her geçen gün artıyor.
EVDEKİ HESAP ÇARŞIYA UYMAYINCA
Bazı aileler için çocukları tarıma yönlendirmek kısa vadede çözüm gibi görünse de bu serüvenin sonu her zaman planlandığı gibi bitmiyor. Köydeki ekonomik şartlar zorlaşıp aile ailecek şehre göç etmek zorunda kaldığında, lise çağına gelmiş ancak eğitimden kopmuş gençler büyük bir boşluğa düşüyor. Göç kararı tam da lise dönemine denk geldiğinde; ne köydeki hayvancılık planı kalıyor ne de eğitim hayatına geri dönülebiliyor.
KARAMAN'DA HAYALLER KÖYDE, GERÇEKLER FABRİKADA
Bucakkışla’dan Taşdibi’ne kadar uzanan bu coğrafyada kurulan "kendi işinin patronu olma" hayalleri, şehrin sokaklarında farklı bir gerçekliğe bürünüyor. Eğitimden kopan bu çocukların bir kısmı sanayide bir ustanın yanına çırak olarak girerken, birçoğu da fabrikalarda işçi olarak çalışma hayatına atılıyor. Köyde başlayan serüven, lise makasının açılmasıyla birlikte, bir atölyede ya da fabrika bandında son buluyor.
Yorumlar 1
Kalan Karakter: